Ozorka zielona (Coeloglossum viride)

przez | 26 października, 2017

Ozorka zielona (Coeloglossum viride)

Bulwy dwudzielne, korzenie niezbyt liczne.

Pęd 5-35 cm wys., dosyć mocny, prosty, nieco kanciasty, gładki, zielony lub żółtozielony.

Liście 3-6, dł. 2-9 cm, 1-3 cm szer., najniższe jajowato- do szero-kolancetowatych, wyższe lancetowate, najwyższe przysadkowate, ostre, zielone, czasami żółto nabiegłe.

Kwiatostan 2-15 cm dł., wielokwiatowy, zwykle luźny.

Kwiaty niepozorne, niewielkie, o silnie odgiętej warżce i pozostałych płatkach stulonych w hełm.

Przysadka do 30 mm dł., lancetowata, ostra, zielona.

Zalążnia około 5-8 mm dł., prosta lub u szczytu zgięta, skręcona, żółtozielona.

Warżka 5-10 mm dł., 2—4 mm szer., języczkowata, niemal płaska, u szczytu rozcięta, niewyraźnie 3-łatkowa, żółtozielona, żółta z bru-dnoczerwonymi krawędziami aż do czerwonawej; łatki boczne tępe, języczkowate, znacznie dłuższe od łatki środkowej, łatka środkowa trójkątna, bardzo mała.

Ostroga 2-3 mm dł., workowata, przylega do warżki, żółta do zielonej.

Górny zewnętrzny płatek 4-6 mm dł., 1,5-2 mm szer., eliptyczno-lancetowaty, ostry, brudnozielony, czasami z czerwonym nerwem głównym.

Boczne zewnętrzne płatki do 7 mm dł., do 3 mm szer., jajowatolance-towate, ostre, asymetryczne, podobnej barwy jak górny.

Boczne wewnętrzne płatki 3,5–5,5 mm dł., 0,5 mm szer., równo-wąskie do równowąskolancetowatych, tępe, cienkie, żółtozielone. Prętosłup około 1-2 mm dł., zielonawy, pręcik początkowo żółty, później brązowy.

Owoc około 10 mm dł., beczułko-waty.

Ozorka jest gatunkiem mało zmiennym – różnice między osobnikami obserwowano jedynie w ubarwieniu kwiatów oraz pokroju roślin. Ta druga cecha związana jest z rozmieszczeniem pionowym gatunku. Zwykle wyróżnia się dwie odmiany: var. riride

Przysadka mniej więcej długości kwiatów;

var. Yaillantii (Ten.) Thell.

Przysadka około 2 razy dłuższa od kwiatów.

W Polsce znajdowano ozorkę na obszarze niemal całego kraju – na północy jednak znacznie rzadziej. W południowej części kraju, zwłaszcza w górach, jest miejscami jeszcze dość częsta. Rośnie na łąkach i w zaroślach, na glebach świeżych, umiarkowanie żyznych, kwaśnych do obojętnych, częściej zasobnych w węglan wapnia.

Kwitnienie rozpoczyna już w maju, kończy w lipcu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *